Μια ξεχωριστή τάξη (Γ΄Λυκείου 2015-2016 ΓΕΛ ΣΑΜΗΣ)

  Πέρασε ακόμα μια σχολική χρονιά στο ΓΕΛ ΣΑΜΗΣ. Μιά ομολογουμένως δύσκολη αλλά πολύ ενδιαφέρουσα χρονιά. Η Γ ΄Λυκείου ήταν μια ξεχωριστή τάξη. Όλα τα παιδιά ήταν αρκετά καλά.

Μερικά απο αυτά ήταν δύσκολα. Δύσκολα στον τρόπο συμπεριφοράς τους , δύσκολα στη διαχείριση του θυμού τους. Άς τα δούμε από κοντά.

   Τάσος (1)

   Αναμφισβήτητα παιδί με ιδιαίτερες ηγετικές δεξιότητες. Ηγείτο και συντόνιζε όλη την ομάδα της Γ΄Λυκείου. Γιατί η Γ΄Λυκείου ήταν μια οργανωμένη ομάδα. Μια ομάδα γροθιά.Ο Τάσος (1) είναι ένα καλό αλλά κακομαθημένο παιδί. Του εύχομαι να συντονίζει την υπάρχουσα ομάδα- είμαι σίγουρος ότι η ομάδα της Γ΄Λυκείου θα συνεχίζει να υπάρχει - αλλά να την συντονίζει και να την κατευθύνει μόνο προς το καλό. Γνωρίζω ότι αυτό είναι δύσκολο και αντίθετο στα σημεία των καιρών. Ο Τάσος (1) μπορεί να πάει κόντρα στο ρεύμα.

  Τάσος (2)

 Το εκτελεστικό όργανο της ομάδος. Παιδί 'εξυπνο , πρόθυμο, ικανό για όλες τις δουλειές. Πρέπει να διαχειρίζεται καλύτερα τον θυμό του.

 Σπύρος

 Ο καλύτερος μαθητής του σχολείου. Πολύ καλό παιδί. Δούλευε αγόγγυστα σε όλα τα μαθήματα.

 Κωνσταντίνο.

 Ακόμα ένας πολύ καλός μαθητής. Εξαιρετικός χαρακτήρας. στηρίχθηκε πιο πολύ στο σχολείο παρά στην << έξωθεν βοήθεια>>.

  Λία

 Το αγοροκόριτσο της ομάδας. Πολύ καλή μαθήτρια αλλά και μεγάλο πνεύμα αντίδρασης.

 Αλίκη

 Έξυπνο πολύ καλό κορίτσι. Πολύ καλή μαθήτρια. << Θηλυκό μυαλό>>

 Έλενα - Νικολίνα - Ιωάννα

 Είχαν τη δικιά τους ομάδα μέσα στην ευρύτερη ομάδα. Εύχομαι να κρατήσει για πάντα η φιλία τους.

 Μήτσος

 Ο αντιρρησίας των πάντων. Καλά κάνει αλλά μέχρι ενός σημείου.

 Λαγός - Βασ.

 Άλλη μια υποομάδα μέσα στην ομάδα. Μια συμβουλή και για αυτούς. Η ζωή θέλει περισσότερη προσπάθεια.

 Μάκης Μεργ.

Ο υπαρχηγός της ομάδας. Ο Μάκης σίγουρα θα πάει μπροστά.

 Μάκης Παπαδ.

 Ο Άρχοντας της ομάδας. Είμαι σίγουρος ότι το κατέχει το <<επιχειρείν>>.

Δίδυμοι - Ζαχαρ - Δήμος.

 Σταθερά πολύ καλά παιδιά. Καλοί μαθητές, Σταθερές αξίες.

 Μάκης Στεφ.

 Το καλύτερο παιδί του σχολείου. Μας βοήθησε πολύ. Δεν πρέπει όμως να παρασύρεται.

Δημητρούλα.

 Ο θηλυκός Μάκης Στεφ. Ηθικό πρόθυμο παιδί.

 Μπίλης.

 Έξυπνο πολύ καλό παιδί. Πρέπει να δουλεύει περισσότερο.

 Victory

Πολύ καλό συνεσταλμένο παιδί. Προσπάθησε πολύ. Δεν πρέπει να παρασύρεται.

Κατερίνα - Κάντια

 Παιδιά με αρκετά ενδιαφέροντα. Μια συμβουλή και γι΄αυτές . Στη ζωή τίποτα δεν χαρίζεται. 'Ολα κατακτώνται

 Βαγγελία.

 Άκακο ήρεμο πολύ καλό παιδί.

 'Ολα τα παιδιά ήρθαν , έμειναν μαζί μας έφυγαν. Σίγουρα μας άφησαν κάτι όπως αφήνουν όλα τα παιδιά που φεύγουν απο το σχολείο.Λίγη απο την παιδική τους αθωότητα. Λίγη απο την παιδική τους σκανδαλιά. 

 Ελπίζω κάτι καλό να πήραν και αυτά απο το σχολείο που θα τα συντροφεύσει σε όλη τους τη ζωή.

 Ένα πράγμα τους ζήτησα.  Να παραμείνουν άνθρωποι  και να γίνουν καλύτεροι.

ΚΩΣΤΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΤΟΣ - ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ-

       Από τότε που βγήκαν τα λεγόμενα << μέσα κοινωνικής δικτύωσης>>  η << social media>>  όπως π.χ είναι το << Facebook >>  το << Twitter>> κλπ. έχει αλλάξει ο τρόπος ζωής μας έχει αλλάξει η επικοινωνία μας.
       Η ταπεινή μου γνώμη λέει ότι κρύβουν πολλούς κινδύνους, ιδιαίτερα γαι την νεολαία.
 Σήμερα θα σας πώ μια θετική τους πλευρά. Το Facebook και η έκδοση του βιββλίου μου
 <<Η ΠΑΡΕΑ (Στο Νέο Ικόνιο))>> ήταν η αιτία να συναντήσω ένα φίλο απο τα παλιά.
      Τον Κώστα Αποστολάτο. Ο Κώστας έμενε στη γειτονιά του Νέου Ικονίου που ονομάζεται Πλακούδα. Ήταν παίκτης της ποδοσφαιρικής ομάδας του Νέου Ικονίου.Ανήκε στην παρέα της Πλακούδας. Ήταν κολλητός  του ενός απο τους δύο αρχηγούς απο την παρέα της πλακούδας , του Γιάννη Χατζόπουλου ή <<Χατζ>>  όπως χαρακτηριστικά γράφω στο βιβλίο .Για να λέμε την αλήθεια  τον Κώστα σχεδόν τον είχα ξεχάσει. Δεν κάνω ούτε μια ανα;φορά γι' αυτόν στο βιβλίο.
   Ο Κώστας έχει καταγωγή απο την Αγία Ευφημία Κεφαλονιάς. Έρχεται κατά καιρούς στη Κεφαλονιά για να κάνει συντηρήσεις και επισκευές στις ανεμογεννήτριες. Πριν απο λίγες μέρες  ήρθε στη Κεφαλονιά γι' αυτό το λόγο. Μου άφησε μήνυμα στο Facebook ότι θα ερχόταν μαζί με ένα συνάδελφο του για μια μέρα.
   Συναντηθήκαμε στο Γενικό Λύκειο Σάμης. Είχα να τον δώ πάνω απο τριάντα χρόνια. Ο Πανδαμάτωρ χρόνος που αφήνει τα οδυνηρά αποτυπώματα του σχεδόν σε όλους , φαίνεται ότι έχει ξεχάσει τον Κώστα. Πολύ καλό γι αυτόν. Εαν εξαιερέσουμε τα άσπρα αραιά μαλλιά του , ο Κώστας παραμένει ο ίδιος. Όπως και γώ έτσι και αυτός δεν μένουμε πιά στο Νέο Ικόνιο. Αυτός μένει στην Aντίκυρα Βοιωτίας . Η Αντίκυρα Βοιωτίας είναι ένας πολύ ωραίο παραθαλάσσιο χωριό του νομού Βοιωτίας που βρίσκεται πολύ κοντά στην Αράχωβα. Εκεί ο Κώστας έχει την καφετέρια - bar <<Saloon Cafe>>  απο το 1989.. Μου την έδειξε στο GOOGLE-EARTH. Είναι παντρεμμένος με την Αγγελική (συννώνυμη με την δικιά μου γυναίκα). Μου έδειξε τη φωτογραφία της . Φαίνεται μια πολύ ωραία συμπαθητική Κυρία. Έχουν αποκτήσει δύο παιδιά . Ένα γιό που σήμερα είναι γύρω στα 27 και μία κόρη που είναι γύρω στα 24. Ο γιός του έχει την καφετέρεια. Η κόρη του έχει σπουδάσει οικονομικά στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (πρώην Α.Σ.Ο.Ε.Ε). Αυτή την εποχή εργάζεται στη Μάλτα. Ο Κώστας μου είπε ότι σε λίγες μέρες θα πάει στη Μάλτα να τη δεί.
  Το απόγευμα της ίδιας ημέρας δώσαμε ραντεβού στη κεντρική πλατεία του Αργοστολίου λίγες ώρες πριν <<πετάξει >> για Αθήνα. Θυμηθήκαμε τα παλιά. Σχεδόν όλους τους φίλους. Θυμηθήκαμε τον Μπίλη , τον Γούλα , τον << Τεμπ>>. τον Γιάννη  Χατζόπουλο. Ο Κώστας και ο Γιάννης είναι κουμπάροι. Είναι όπως εγώ και ο Μπίλης.. Η σύνδεση με τους παλιούς φίλους. Θυμηθίκαμε τον Θανάση τον Σταύρο τον Ανδρέα και τον Στέφανο , τους φίλους που δυστυχώς δεν βρίσκονται πιά στη ζωή.  Θ α τους θυμόμαστε πάντα με αγάπη.
   Όμως η ζωή συνεχίζεται . Σε λίγους μήνες ο Κώστας θα γίνει παππούς απο το γιό του.
   Χάρηκα πολύ που είδα τον Κώστα. Ιδιαίτερα χάρηκα πολύ που είναι επιτυχημένος οικογενειάρχης , επιτυχημένος επαγγελματίας , επιτυνημένος άνθρωπος.
  Βλέποντας τον Κώστα να φεύγει μου ήρθε στο μυαλό η ρήση του αρχαίου φιλόσοφου Ηράκλειτου.
<< ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΡΕΙ , ΜΗΔΕΠΟΤΕ  ΚΑΤ' ΑΥΤΟ ΜΕΝΕΙΝ>>

ΠΑΡΑΛΙΑ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΥ (ΠΡΙΝ ΤΟ 1953)

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΚΟΣΜΟ ΥΓΕΙΑ - ΑΓΑΠΗ - ΕΙΡΗΝΗ - ΕΥΤΥΧΙΑ.
ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ -ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.

Το ασανσέρ

Πηγαίνοντας κάποιος να μπει σε ένα ασανσέρ βλέπει μια ταμπέλα που προειδοποιεί.<< Μέγιστος  αριθμός ατόμων …. >> π.χ  10 (Δέκα).

   Ας υποθέσουμε ότι τρέχουν ταυτόχρονα να μπουν στο ασανσέρ παραπάνω από Δέκα (10) άτομα π.χ. Έντεκα (11) , Δώδεκα (12) , ίσως και  Δεκατρία (13)  άτομα.  Εάν τελικά μπουν πάνω από δέκα(10) άτομα τι μπορεί να συμβεί;

 1^η περίπτωση: Να μη σηκωθεί το ασανσέρ. Μικρό το κακό θα μου πείτε.

2^η περίπτωση: Να σηκωθεί αλλά κατά τη διάρκεια της ανόδου σπάσουν τα υλικά που το συγκρατούν  . Τότε τι θα συμβεί;……….

 Ας φανταστούμε τη Γη ως ένα μεγάλο ασανσέρ που κινείται μέσα στο σύμπαν . Η γη όπως και το ασανσέρ  έχει μια συγκεκριμένη χωρητικότητα. Χωρά δηλαδή ένα μέγιστο αριθμό ανθρώπων. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ξεπερασθεί αυτός ο αριθμός. Γιατί τότε……

 Υπάρχει μια σημαντική διαφορά  ανάμεσα στη Γη και το ασανσέρ. Στο ασανσέρ γίνεται αυτόματα δίκαιη κατανομή του χώρου για όλους τους επιβαίνοντες. Κάθε ένας από αυτούς ανάλογα με το σώμα του, παίρνει  και τον αντίστοιχο χώρο που του αναλογεί. Μόνο που στη γη η κατανομή του χώρου δεν είναι δίκαιη για όλους τους ανθρώπους. Υπάρχουν οι λίγοι,  οι πολύ λίγοι ,  που εκμεταλλεύονται το μεγάλο τμήμα της γης και υπάρχουν  και οι πολλοί που χρησιμοποιούν το υπόλοιπο μικρό κομμάτι.

 Οι πρώτοι ονομάζονται  <<Πλούσιοι>>.  Ζουν σε μεγάλα ευρύχωρα σπίτια  που ονομάζονται παλάτια , έχουν μεγάλα πολυτελή αμάξια , πλοία , αεροπλάνα.

 Οι δεύτεροι  ονομάζονται << φτωχοί>> . Ζουν σε  χαμόσπιτα ή σε τρώγλες ή  σε <<φαβέλες >>     όπως λέγονται  τα χαμόσπιτα σε ένα μέρος της Γης που λέγεται Βραζιλία.  Η συντριπτική πλειοψηφία  των

<<φτωχών >>  της Γης  δεν έχουν τίποτα στην κατοχή τους.

Πριν από κάποια χρόνια , κάπου σε ένα μικρό κομμάτι της Γης που , αν θυμάμαι καλά , λεγόταν Ελλάδα υπήρχε και ένα τρίτο σύνολο ανθρώπων. Λεγόταν <<Μεσαία Τάξη>>. Ναι καλά θυμάμαι , έτσι λεγόταν <<Μεσαία Τάξη>>. Αυτοί έλεγαν ότι ζούσαν καλά, ότι δεν ήταν <<πλούσιοι>> αλλά ούτε και  <<φτωχοί>>. Δεν είχαν παλάτια , είχαν απλά σπίτια, δεν είχαν πολυτελή αυτοκίνητα ,  ούτε γιότ, μα ούτε και αεροπλάνα. Είχαν μόνο κανονικά αυτοκίνητα για να πηγαίνουν στις εργασίες τους. Νόμιζαν ότι η Γη σταματά μόνο στο δικό τους μικρό χώρο  στο….. αλήθεια πως το είπαμε; <<Ελλάδα;>> , << Ελλαδιστάν;>> δεν θυμάμαι καλά….. Πάει πολύς καιρός από τότε ,  που υπήρχαν αυτοί οι άνθρωποι, αυτός ο χώρος…….

  Με ρωτάτε γιατί λέω ότι υπήρχαν; Μα  για το απλούστατο λόγο ότι τώρα δεν υπάρχουν πια. Φρόντισαν  να τους  εξαφανίσουν οι <<πλούσιοι>>  που είχαν αρχηγούς….. Να δείτε πως τους έλεγαν κάποιους από αυτούς…. Θαρρώ πως ένας λεγόταν << Σουμπλάν>> και η άλλη αν θυμάμαι καλά λεγόταν << Μερκλάν>>. Σας είπα δεν θυμάμαι καλά πάει πολύς καιρός από τότε….

 Εκείνο που θυμάμαι,  με σιγουριά , ήταν ότι έγινε δική πριν τους εξαφανίσουν…. Τους κατηγόρησαν ότι ήταν επαναστάτες , ότι δηλαδή παρακινούσαν τους << φτωχούς>>  που ζούσαν στις φαβέλες , να εξεγερθούν  κατά των <<πλουσίων>> , για δικαιότερη κατανομή της γης….

 Τα χρόνια πέρασαν………

 Και η Γή τι απόγινε;

Μα δεν είπαμε ; Η  Γη είναι σαν το ασανσέρ….

Η έκατσε…….

Η …………..

Υ.Γ. ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ…….

ΣΥΝΕΧΕΙΑ (2) Η ΚΟΝΤΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΟΥΗΔΕΖΑ (ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ << ΣΤΙΣ ΣΠΕΤΣΕΣ>>)

Η Νάντια έπιασε αμέσως την κουβέντα με τον Άρη. Ήταν πολύ περίεργη μετά από αυτά που της είχε πει ο Μπίλης και ήθελε να μάθει λεπτομέρειες. Η συνεννόηση όπως ήταν φυσικό γινόταν με σπαστά Ελληνικά από τη μεριά της και με τα Αγγλικά. Εκεί ο Άρης παρατήρησε με μεγάλη χαρά ότι ο Μπίλης είχε μάθει αρκετά Αγγλικά. Τουλάχιστον μπορούσε να συνεννοηθεί.

  << Μπράβο ρε Μπίλη. Βλέπω ότι συνεννοείσαι καλά με τις κοπέλες στην Αγγλική γλώσσα.>>

  << Σιγά το δύσκολο. Λίγη εξάσκηση θέλει . Τίποτα άλλο>> του απάντησε χαρούμενος ο Μπίλης.

 << Σου αρέσουν οι τουρίστριες;>> ρώτησε ορθά – κοφτά η Νάντια τον Άρη. Ο Άρης κατάλαβε αμέσως που το πάει και άρχισε να διασκεδάζει.

  << Τι εννοείς;>> ανταπέδωσε. Τώρα αρχίζει το πινγκ – πονγκ σκέφτηκε.

  << Να ο φίλος σου ο Μπίλης μου είπε ότι δεν σου αρέσουν – σεξουαλικά εννοώ – οι κοπέλες από άλλες χώρες επειδή είσαι Έλληνας . Έτσι είναι;>>

 << Περίπου >> της είπε χαμογελώντας.

 << Δηλαδή μπορείς να μας εξηγήσεις;>>

 << Βεβαίως >>  της απάντησε με απόλυτη σιγουριά ο Άρης.

 << Σε ακούμε >>

 << Ξεκινώντας θα ήθελα να σας διαβεβαιώσω ότι δεν έχω κανένα πρόβλημα με κανένα λαό , με καμία χώρα. Μάλιστα η Σουηδία είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα και πολύ συμπαθητική χώρα , με πολύ ωραίους ανθρώπους , με πολιτισμό και με ένα από τα καλύτερα πολιτικά συστήματα σήμερα. Εσείς οι δύο είστε πολύ ωραίες κοπέλες.>>

 << Ω! Σε ευχαριστούμε πολύ για τα καλά σου λόγια. Μόλις σε γνωρίσαμε αλλά είμαι βέβαιη ότι τα πιστεύεις αυτά που λες.>> είπε η Νάντια δείχνοντας την ικανοποίηση της γι ΄ αυτά που άκουσε.

 << Και βέβαια τα πιστεύω αυτά που λέω. Όπως μπορεί να σε διαβεβαιώσει ο Μπίλης δεν έχω συνηθίσει να λέω ψέματα.>>

  << Ναι έτσι είναι >> συμφώνησε ο Μπίλης.

 Όμως όταν θέλω μια γυναίκα , δεν τη θέλω μόνο για SEX , για ωμό SEX. Δεν είμαι ζώο όπως πιστεύω ότι δεν είναι και αυτή. >>

 << Χμ! Για συνέχισε. Τι θέλεις από μια γυναίκα?>> του είπε η Τάνια που μπήκε με ενδιαφέρον στην κουβέντα.

 << Να θέλω όταν κάνουμε έρωτα να μιλάμε, να επικοινωνούμε, να έχουμε κοινά ενδιαφέροντα. Οι περισσότερες από εσάς έρχεστε  εδώ για να διασκεδάσετε , να κάνετε έρωτα , να περάσετε καλά και να φύγετε. Έτσι δεν είναι;>>

 << Ναι περίπου έτσι >> του είπε η Τάνια.

 << Αλλά και οι Έλληνες , δεν θέλουν αυτό , δεν ζουν από αυτό, δεν θέλουν τα δώρα μας;>> του είπε θιγμένη η Τάνια.

 << Μια στιγμή . Εννοείς όλους αυτούς που σας την πέφτουνε όπως και όπου μπορούν με στόχο να κάνουν sex μαζί σας και να αποκομίσουν οφέλη από εσάς; Τα λεγόμενα << καμάκια>> ;>>

 << Ναι ακριβώς >> του απάντησε με βεβαιότητα.

 << Εδώ έχεις μεγάλο δίκιο. Αυτοί οι άνθρωποι είναι ότι χειρότερο υπάρχει στην Ελληνική κοινωνία. Ειλικρινά ντρέπομαι για λογαριασμό τους. Είναι απαίσιοι. Οι πιο πολύ από αυτούς είναι τεμπέληδες. Περιμένουν το Καλοκαίρι να βρουν τουρίστριες για να ζήσουν από αυτές. Πουλάνε το κορμί τους. Έτσι δεν είναι;>>

 << Δεν είναι ακριβώς έτσι. Αρκετοί έχουν κάνει σοβαρές σχέσεις με τουρίστριες που έχουν καταλήξει σε γάμο. Πολλοί από αυτούς ζουν μαζί τους στη Σουηδία. Επίσης αρκετές τουρίστριες έχουν παντρευτεί και ζουν στην Ελλάδα >> του απάντησε η Τάνια , νοιώθοντας ότι έκανε κίνηση – ματ.

 << Σίγουρα κάθε κανόνας έχει τις εξαιρέσεις του. Χαίρομαι που υπάρχουν ευτυχισμένα ζευγάρια. Σίγουρα δεν αποκλείω μια τέτοια εξέλιξη. Μπορείς όμως να μου πεις σε παρακαλώ πόσα από αυτά τα ζευγάρια που έχουν παντρευτεί πάνω από πέντε χρόνια είναι τώρα μαζί;>>

  << Τι σημαίνει αυτό;>> του είπε.

  << Σίγουρα είναι κάτω από 10% . Πόσα από τα ζευγάρια που παραμένουν μαζί είναι ευτυχισμένα? Που βρίσκονται τα παιδιά των χωρισμένων; Ποιος τα φροντίζει;>>

  << Το Σουηδικό κράτος. Εμείς έχουμε κράτος πρόνοια. Στη Σουηδία προστατεύονται οι μονογονεικές οικογένειες , προστατεύονται οι ανύπαντρες μητέρες , προστατεύονται τα ορφανά. Εσείς έχετε τέτοιο κράτος πρόνοια;>>

  << Αυτό πράγματι ήταν ένα ισχυρό χτύπημα από τη μεριά της.>> Σκέφτηκε ο Άρης. << Πράγματι η Σουηδία ήταν κράτος πρόνοια για τους πολίτες της. Η Ελλάδα ήταν κράτος πρόνοια όσο η Σουηδία? ΟΧΙ σκέφτηκε. Σίγουρα ΟΧΙ. Δίκιο έχει η τουρίστρια. Τώρα τι να της απαντήσω? Τι να δικαιολογήσω; Θα έχει δει τα χάλια του Ελληνικού κράτους, όχι μόνο στη κοινωνική πρόνοια , αλλά και στην υγεία, στην παιδεία. Κοροϊδεύει σίγουρα τα << καμάκια>>. Αλλά γιατί να απολογηθεί αυτός; >> Πήρε μια βαθειά ανάσα και εξαπέλυσε την τελική του επίθεση.

  << Έχεις δίκιο. Δεν συγκρίνεται το Σουηδικό κράτος πρόνοια με το Ελληνικό. Το Σουηδικό είναι πράγματι πολύ καλύτερο. Το είπα άλλωστε και στην αρχή ότι θαυμάζω τη Σουηδία. Όμως εμείς έχουμε οικογένεια δηλαδή τον πατέρα , τη μάνα , τα αδέλφια. Έχουμε την ευρύτερη Ελληνική οικογένεια δηλαδή τον παππού , τη γιαγιά , τους θείους , τις θείες , τα

ξαδέλφια. Εσείς τι έχετε;  Έχετε οικογενειακή αγάπη και αλληλεγγύη; Νοιάζεται ο ένας συγγενής για τον άλλον όπως εμείς; Εσείς στην καλύτερη περίπτωση όταν φθάσετε δεκαοχτώ χρονών , ο πατέρας σας και η μητέρα σας , σας διώχνουν από το σπίτι τους λέγοντας σας ότι είναι καιρός να φτιάξετε τη δική σας ζωή και

δεν ξανά ασχολούνται μαζί σας. Έτσι δεν είναι;>>

  Οι Σουηδέζες δεν απάντησαν. Ο Άρης συνέχισε.

  << Αλλά ας επανέλθουμε στην αρχική συζήτηση. Στις απλές ερωτικές σχέσεις. Είμαστε ή δεν είμαστε δύο διαφορετικοί κόσμοι, δύο διαφορετικές κουλτούρες;>>

 Ρώτησε κοιτώντας τη Τάνια στα μάτια.

  << Είμαστε >> του είπε αυτή.

  << Τότε γιατί να κάνουμε έρωτα;>>

 Η Τάνια δεν απάντησε.<< Εδώ την τελείωσα >> σκέφτηκε θριαμβολογώντας ο Άρης.

       

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ << ΣΤΙΣ ΣΠΕΤΣΕΣ>>

  Σήμερα θα σας παρουσιάσω ένα απόσπασμα σπο το κεφάλαιο <<ΣΤΙΣ ΣΠΕΤΣΕΣ>>
  Τό κεφάλαιο αυτό δυστυχώς δεν συμπεριλαμβάνεται στη πρώτη έκδοση του βιβλίου << Η ΠΑΡΕΑ (Στο Νέο Ικόνιο). Κόπηκε για οικονομικούς κυρίως λόγους. Ελπίζω να υπάρξει επανέκδοση του βιβλίου , για να περιέχει και αυτό το Κεφάλαιο. Το απόσπασμα που σας δημοσιοποιώ έχει τον τίτλο

<< Η  <<κόντρα >> με τη Σουηδέζα>> .


                      <<  Η <<κόντρα >> με τη Σουηδέζα>>

     Κατά το απόγευμα το <<ΚΑΜΕΛΙΑ>> έφθασε  στις Σπέτσες και έδεσε στο παλιό ιστορικό λιμάνι την Ντάπια.Κατεβάινοντας απο το πλοίο ο Άρης αντίκρυσε τον Μπίλη μαζί με τις δύο κατάξανθες Σουηδέζες. Η μία ήταν χεράκι - χεράκι με τον Μπίλη. Η άλλη κοιτούσε με πολύ περιέργεια τον Άρη που πλησίαζε . Τον κοιτούσε από πάνω μέχρι κάτω σχεδόν εξονυχιστικά.
    Ο Άρης και ο Μπίλης χαιρετήθηκαν εγκάρδια. 'Υστερα ο Μπίλης έκανε τις απαραίτητες συστάσεις.
   << Άρη από εδώ είναι η Νάντια η κοπέλλα μου και η φίλη της η Τάνια>>
  << Κορίτσια απο εδώ είναι ο καλύτερος φίλος μου ο Άρης. Σας έχω πεί τόσα γι΄αυτόν>>
  << Οh Aris nice to meet you>>  του είπε η Τάνια με ένα πλατύ χαμόγελο. Η Νάντια πιο σοβαρή του είπε: << How are you ?>>
   Ο Άρης χαμογελώντας απάντησε και στις δύο ταυτόχρονα.
 << I am fine. Thanks. Nice to meet you too>>
  << You are so nice >> του είπε με ενθουσιώδη τρόπο η Τάνια.
 << Υοu too >> της ανταπέδωσε τη φιλογρόνηση ο Άρης.
    Η Τάνια πήγε να τον αγκαλιάσει αμέσως , αλλά εκείνος την απόφυγε με γρήγορο στύλ.
    Πολύ λυσσάρα πρέπει να είναι αυτή , σκέφτηκε ο Άρης. Ακόμα δεν με είδε και μου την έπεσε.
  << Ωραία >> είπε ο Μπίλης. << Πάμε σε μια καφετέρια εδώ στη Ντάπια να πιούμε τους καφέδες μας και να μιλήσουμε>>
   Πήγαν σε μια ωραία καφετέρια και κάθησαν έξω. Είχαν μια υπέροχη θέα προς τη γαληνεμένη θάλασσα του Αργοσαρωνικού.
                                                       (  Συνεχίζεται.......)