Το ασανσέρ

Πηγαίνοντας κάποιος να μπει σε ένα ασανσέρ βλέπει μια ταμπέλα που προειδοποιεί.<< Μέγιστος  αριθμός ατόμων …. >> π.χ  10 (Δέκα).

   Ας υποθέσουμε ότι τρέχουν ταυτόχρονα να μπουν στο ασανσέρ παραπάνω από Δέκα (10) άτομα π.χ. Έντεκα (11) , Δώδεκα (12) , ίσως και  Δεκατρία (13)  άτομα.  Εάν τελικά μπουν πάνω από δέκα(10) άτομα τι μπορεί να συμβεί;

 1^η περίπτωση: Να μη σηκωθεί το ασανσέρ. Μικρό το κακό θα μου πείτε.

2^η περίπτωση: Να σηκωθεί αλλά κατά τη διάρκεια της ανόδου σπάσουν τα υλικά που το συγκρατούν  . Τότε τι θα συμβεί;……….

 Ας φανταστούμε τη Γη ως ένα μεγάλο ασανσέρ που κινείται μέσα στο σύμπαν . Η γη όπως και το ασανσέρ  έχει μια συγκεκριμένη χωρητικότητα. Χωρά δηλαδή ένα μέγιστο αριθμό ανθρώπων. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ξεπερασθεί αυτός ο αριθμός. Γιατί τότε……

 Υπάρχει μια σημαντική διαφορά  ανάμεσα στη Γη και το ασανσέρ. Στο ασανσέρ γίνεται αυτόματα δίκαιη κατανομή του χώρου για όλους τους επιβαίνοντες. Κάθε ένας από αυτούς ανάλογα με το σώμα του, παίρνει  και τον αντίστοιχο χώρο που του αναλογεί. Μόνο που στη γη η κατανομή του χώρου δεν είναι δίκαιη για όλους τους ανθρώπους. Υπάρχουν οι λίγοι,  οι πολύ λίγοι ,  που εκμεταλλεύονται το μεγάλο τμήμα της γης και υπάρχουν  και οι πολλοί που χρησιμοποιούν το υπόλοιπο μικρό κομμάτι.

 Οι πρώτοι ονομάζονται  <<Πλούσιοι>>.  Ζουν σε μεγάλα ευρύχωρα σπίτια  που ονομάζονται παλάτια , έχουν μεγάλα πολυτελή αμάξια , πλοία , αεροπλάνα.

 Οι δεύτεροι  ονομάζονται << φτωχοί>> . Ζουν σε  χαμόσπιτα ή σε τρώγλες ή  σε <<φαβέλες >>     όπως λέγονται  τα χαμόσπιτα σε ένα μέρος της Γης που λέγεται Βραζιλία.  Η συντριπτική πλειοψηφία  των

<<φτωχών >>  της Γης  δεν έχουν τίποτα στην κατοχή τους.

Πριν από κάποια χρόνια , κάπου σε ένα μικρό κομμάτι της Γης που , αν θυμάμαι καλά , λεγόταν Ελλάδα υπήρχε και ένα τρίτο σύνολο ανθρώπων. Λεγόταν <<Μεσαία Τάξη>>. Ναι καλά θυμάμαι , έτσι λεγόταν <<Μεσαία Τάξη>>. Αυτοί έλεγαν ότι ζούσαν καλά, ότι δεν ήταν <<πλούσιοι>> αλλά ούτε και  <<φτωχοί>>. Δεν είχαν παλάτια , είχαν απλά σπίτια, δεν είχαν πολυτελή αυτοκίνητα ,  ούτε γιότ, μα ούτε και αεροπλάνα. Είχαν μόνο κανονικά αυτοκίνητα για να πηγαίνουν στις εργασίες τους. Νόμιζαν ότι η Γη σταματά μόνο στο δικό τους μικρό χώρο  στο….. αλήθεια πως το είπαμε; <<Ελλάδα;>> , << Ελλαδιστάν;>> δεν θυμάμαι καλά….. Πάει πολύς καιρός από τότε ,  που υπήρχαν αυτοί οι άνθρωποι, αυτός ο χώρος…….

  Με ρωτάτε γιατί λέω ότι υπήρχαν; Μα  για το απλούστατο λόγο ότι τώρα δεν υπάρχουν πια. Φρόντισαν  να τους  εξαφανίσουν οι <<πλούσιοι>>  που είχαν αρχηγούς….. Να δείτε πως τους έλεγαν κάποιους από αυτούς…. Θαρρώ πως ένας λεγόταν << Σουμπλάν>> και η άλλη αν θυμάμαι καλά λεγόταν << Μερκλάν>>. Σας είπα δεν θυμάμαι καλά πάει πολύς καιρός από τότε….

 Εκείνο που θυμάμαι,  με σιγουριά , ήταν ότι έγινε δική πριν τους εξαφανίσουν…. Τους κατηγόρησαν ότι ήταν επαναστάτες , ότι δηλαδή παρακινούσαν τους << φτωχούς>>  που ζούσαν στις φαβέλες , να εξεγερθούν  κατά των <<πλουσίων>> , για δικαιότερη κατανομή της γης….

 Τα χρόνια πέρασαν………

 Και η Γή τι απόγινε;

Μα δεν είπαμε ; Η  Γη είναι σαν το ασανσέρ….

Η έκατσε…….

Η …………..

Υ.Γ. ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ…….

ΣΥΝΕΧΕΙΑ (2) Η ΚΟΝΤΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΟΥΗΔΕΖΑ (ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ << ΣΤΙΣ ΣΠΕΤΣΕΣ>>)

Η Νάντια έπιασε αμέσως την κουβέντα με τον Άρη. Ήταν πολύ περίεργη μετά από αυτά που της είχε πει ο Μπίλης και ήθελε να μάθει λεπτομέρειες. Η συνεννόηση όπως ήταν φυσικό γινόταν με σπαστά Ελληνικά από τη μεριά της και με τα Αγγλικά. Εκεί ο Άρης παρατήρησε με μεγάλη χαρά ότι ο Μπίλης είχε μάθει αρκετά Αγγλικά. Τουλάχιστον μπορούσε να συνεννοηθεί.

  << Μπράβο ρε Μπίλη. Βλέπω ότι συνεννοείσαι καλά με τις κοπέλες στην Αγγλική γλώσσα.>>

  << Σιγά το δύσκολο. Λίγη εξάσκηση θέλει . Τίποτα άλλο>> του απάντησε χαρούμενος ο Μπίλης.

 << Σου αρέσουν οι τουρίστριες;>> ρώτησε ορθά – κοφτά η Νάντια τον Άρη. Ο Άρης κατάλαβε αμέσως που το πάει και άρχισε να διασκεδάζει.

  << Τι εννοείς;>> ανταπέδωσε. Τώρα αρχίζει το πινγκ – πονγκ σκέφτηκε.

  << Να ο φίλος σου ο Μπίλης μου είπε ότι δεν σου αρέσουν – σεξουαλικά εννοώ – οι κοπέλες από άλλες χώρες επειδή είσαι Έλληνας . Έτσι είναι;>>

 << Περίπου >> της είπε χαμογελώντας.

 << Δηλαδή μπορείς να μας εξηγήσεις;>>

 << Βεβαίως >>  της απάντησε με απόλυτη σιγουριά ο Άρης.

 << Σε ακούμε >>

 << Ξεκινώντας θα ήθελα να σας διαβεβαιώσω ότι δεν έχω κανένα πρόβλημα με κανένα λαό , με καμία χώρα. Μάλιστα η Σουηδία είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα και πολύ συμπαθητική χώρα , με πολύ ωραίους ανθρώπους , με πολιτισμό και με ένα από τα καλύτερα πολιτικά συστήματα σήμερα. Εσείς οι δύο είστε πολύ ωραίες κοπέλες.>>

 << Ω! Σε ευχαριστούμε πολύ για τα καλά σου λόγια. Μόλις σε γνωρίσαμε αλλά είμαι βέβαιη ότι τα πιστεύεις αυτά που λες.>> είπε η Νάντια δείχνοντας την ικανοποίηση της γι ΄ αυτά που άκουσε.

 << Και βέβαια τα πιστεύω αυτά που λέω. Όπως μπορεί να σε διαβεβαιώσει ο Μπίλης δεν έχω συνηθίσει να λέω ψέματα.>>

  << Ναι έτσι είναι >> συμφώνησε ο Μπίλης.

 Όμως όταν θέλω μια γυναίκα , δεν τη θέλω μόνο για SEX , για ωμό SEX. Δεν είμαι ζώο όπως πιστεύω ότι δεν είναι και αυτή. >>

 << Χμ! Για συνέχισε. Τι θέλεις από μια γυναίκα?>> του είπε η Τάνια που μπήκε με ενδιαφέρον στην κουβέντα.

 << Να θέλω όταν κάνουμε έρωτα να μιλάμε, να επικοινωνούμε, να έχουμε κοινά ενδιαφέροντα. Οι περισσότερες από εσάς έρχεστε  εδώ για να διασκεδάσετε , να κάνετε έρωτα , να περάσετε καλά και να φύγετε. Έτσι δεν είναι;>>

 << Ναι περίπου έτσι >> του είπε η Τάνια.

 << Αλλά και οι Έλληνες , δεν θέλουν αυτό , δεν ζουν από αυτό, δεν θέλουν τα δώρα μας;>> του είπε θιγμένη η Τάνια.

 << Μια στιγμή . Εννοείς όλους αυτούς που σας την πέφτουνε όπως και όπου μπορούν με στόχο να κάνουν sex μαζί σας και να αποκομίσουν οφέλη από εσάς; Τα λεγόμενα << καμάκια>> ;>>

 << Ναι ακριβώς >> του απάντησε με βεβαιότητα.

 << Εδώ έχεις μεγάλο δίκιο. Αυτοί οι άνθρωποι είναι ότι χειρότερο υπάρχει στην Ελληνική κοινωνία. Ειλικρινά ντρέπομαι για λογαριασμό τους. Είναι απαίσιοι. Οι πιο πολύ από αυτούς είναι τεμπέληδες. Περιμένουν το Καλοκαίρι να βρουν τουρίστριες για να ζήσουν από αυτές. Πουλάνε το κορμί τους. Έτσι δεν είναι;>>

 << Δεν είναι ακριβώς έτσι. Αρκετοί έχουν κάνει σοβαρές σχέσεις με τουρίστριες που έχουν καταλήξει σε γάμο. Πολλοί από αυτούς ζουν μαζί τους στη Σουηδία. Επίσης αρκετές τουρίστριες έχουν παντρευτεί και ζουν στην Ελλάδα >> του απάντησε η Τάνια , νοιώθοντας ότι έκανε κίνηση – ματ.

 << Σίγουρα κάθε κανόνας έχει τις εξαιρέσεις του. Χαίρομαι που υπάρχουν ευτυχισμένα ζευγάρια. Σίγουρα δεν αποκλείω μια τέτοια εξέλιξη. Μπορείς όμως να μου πεις σε παρακαλώ πόσα από αυτά τα ζευγάρια που έχουν παντρευτεί πάνω από πέντε χρόνια είναι τώρα μαζί;>>

  << Τι σημαίνει αυτό;>> του είπε.

  << Σίγουρα είναι κάτω από 10% . Πόσα από τα ζευγάρια που παραμένουν μαζί είναι ευτυχισμένα? Που βρίσκονται τα παιδιά των χωρισμένων; Ποιος τα φροντίζει;>>

  << Το Σουηδικό κράτος. Εμείς έχουμε κράτος πρόνοια. Στη Σουηδία προστατεύονται οι μονογονεικές οικογένειες , προστατεύονται οι ανύπαντρες μητέρες , προστατεύονται τα ορφανά. Εσείς έχετε τέτοιο κράτος πρόνοια;>>

  << Αυτό πράγματι ήταν ένα ισχυρό χτύπημα από τη μεριά της.>> Σκέφτηκε ο Άρης. << Πράγματι η Σουηδία ήταν κράτος πρόνοια για τους πολίτες της. Η Ελλάδα ήταν κράτος πρόνοια όσο η Σουηδία? ΟΧΙ σκέφτηκε. Σίγουρα ΟΧΙ. Δίκιο έχει η τουρίστρια. Τώρα τι να της απαντήσω? Τι να δικαιολογήσω; Θα έχει δει τα χάλια του Ελληνικού κράτους, όχι μόνο στη κοινωνική πρόνοια , αλλά και στην υγεία, στην παιδεία. Κοροϊδεύει σίγουρα τα << καμάκια>>. Αλλά γιατί να απολογηθεί αυτός; >> Πήρε μια βαθειά ανάσα και εξαπέλυσε την τελική του επίθεση.

  << Έχεις δίκιο. Δεν συγκρίνεται το Σουηδικό κράτος πρόνοια με το Ελληνικό. Το Σουηδικό είναι πράγματι πολύ καλύτερο. Το είπα άλλωστε και στην αρχή ότι θαυμάζω τη Σουηδία. Όμως εμείς έχουμε οικογένεια δηλαδή τον πατέρα , τη μάνα , τα αδέλφια. Έχουμε την ευρύτερη Ελληνική οικογένεια δηλαδή τον παππού , τη γιαγιά , τους θείους , τις θείες , τα

ξαδέλφια. Εσείς τι έχετε;  Έχετε οικογενειακή αγάπη και αλληλεγγύη; Νοιάζεται ο ένας συγγενής για τον άλλον όπως εμείς; Εσείς στην καλύτερη περίπτωση όταν φθάσετε δεκαοχτώ χρονών , ο πατέρας σας και η μητέρα σας , σας διώχνουν από το σπίτι τους λέγοντας σας ότι είναι καιρός να φτιάξετε τη δική σας ζωή και

δεν ξανά ασχολούνται μαζί σας. Έτσι δεν είναι;>>

  Οι Σουηδέζες δεν απάντησαν. Ο Άρης συνέχισε.

  << Αλλά ας επανέλθουμε στην αρχική συζήτηση. Στις απλές ερωτικές σχέσεις. Είμαστε ή δεν είμαστε δύο διαφορετικοί κόσμοι, δύο διαφορετικές κουλτούρες;>>

 Ρώτησε κοιτώντας τη Τάνια στα μάτια.

  << Είμαστε >> του είπε αυτή.

  << Τότε γιατί να κάνουμε έρωτα;>>

 Η Τάνια δεν απάντησε.<< Εδώ την τελείωσα >> σκέφτηκε θριαμβολογώντας ο Άρης.

       

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ << ΣΤΙΣ ΣΠΕΤΣΕΣ>>

  Σήμερα θα σας παρουσιάσω ένα απόσπασμα σπο το κεφάλαιο <<ΣΤΙΣ ΣΠΕΤΣΕΣ>>
  Τό κεφάλαιο αυτό δυστυχώς δεν συμπεριλαμβάνεται στη πρώτη έκδοση του βιβλίου << Η ΠΑΡΕΑ (Στο Νέο Ικόνιο). Κόπηκε για οικονομικούς κυρίως λόγους. Ελπίζω να υπάρξει επανέκδοση του βιβλίου , για να περιέχει και αυτό το Κεφάλαιο. Το απόσπασμα που σας δημοσιοποιώ έχει τον τίτλο

<< Η  <<κόντρα >> με τη Σουηδέζα>> .


                      <<  Η <<κόντρα >> με τη Σουηδέζα>>

     Κατά το απόγευμα το <<ΚΑΜΕΛΙΑ>> έφθασε  στις Σπέτσες και έδεσε στο παλιό ιστορικό λιμάνι την Ντάπια.Κατεβάινοντας απο το πλοίο ο Άρης αντίκρυσε τον Μπίλη μαζί με τις δύο κατάξανθες Σουηδέζες. Η μία ήταν χεράκι - χεράκι με τον Μπίλη. Η άλλη κοιτούσε με πολύ περιέργεια τον Άρη που πλησίαζε . Τον κοιτούσε από πάνω μέχρι κάτω σχεδόν εξονυχιστικά.
    Ο Άρης και ο Μπίλης χαιρετήθηκαν εγκάρδια. 'Υστερα ο Μπίλης έκανε τις απαραίτητες συστάσεις.
   << Άρη από εδώ είναι η Νάντια η κοπέλλα μου και η φίλη της η Τάνια>>
  << Κορίτσια απο εδώ είναι ο καλύτερος φίλος μου ο Άρης. Σας έχω πεί τόσα γι΄αυτόν>>
  << Οh Aris nice to meet you>>  του είπε η Τάνια με ένα πλατύ χαμόγελο. Η Νάντια πιο σοβαρή του είπε: << How are you ?>>
   Ο Άρης χαμογελώντας απάντησε και στις δύο ταυτόχρονα.
 << I am fine. Thanks. Nice to meet you too>>
  << You are so nice >> του είπε με ενθουσιώδη τρόπο η Τάνια.
 << Υοu too >> της ανταπέδωσε τη φιλογρόνηση ο Άρης.
    Η Τάνια πήγε να τον αγκαλιάσει αμέσως , αλλά εκείνος την απόφυγε με γρήγορο στύλ.
    Πολύ λυσσάρα πρέπει να είναι αυτή , σκέφτηκε ο Άρης. Ακόμα δεν με είδε και μου την έπεσε.
  << Ωραία >> είπε ο Μπίλης. << Πάμε σε μια καφετέρια εδώ στη Ντάπια να πιούμε τους καφέδες μας και να μιλήσουμε>>
   Πήγαν σε μια ωραία καφετέρια και κάθησαν έξω. Είχαν μια υπέροχη θέα προς τη γαληνεμένη θάλασσα του Αργοσαρωνικού.
                                                       (  Συνεχίζεται.......) 

ΑΓΟΡΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ : Η ΠΑΡΕΑ (Στο Νέο Ικόνιο) , από το διαδύκτιο

Όποιος επιθυμεί να αγοράσει το βιβλίο Η ΠΑΡΕΑ (Στο Νέο Ικόνιο) , υπάρχει η δυνατότητα να το προμηθευτεί απο το διαδίκτυο .
Παρακάτω σας δίνω μια διεύθυνση πώλησης βιβλίων από το διαδύκτιο.(Μπορεί να υπάρχουν και άλλες).
Τα έσοδα από τις πωλήσεις του βιβλίου θα δοθούν για φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Η διεύθυνση είναι: www.bookworld.gr . Εκεί ανοίγετε ένα λογαριασμό και στην Ανάζήτηση πατάτε τον τίτλο του βιβλίου : Η ΠΑΡΕΑ (Στο Νέο Ικόνιο). Το όνομα του συγγραφέα : Παύλος Βασιλάτος και το    ISBN: 978-960-93-7665-5.

ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ : Η ΠΑΡΕΑ (Στο Νέο Ικόνιο)

Δημοσιεύθηκε το βιβλίο :
 Η   ΠΑΡΕΑ     ( Στο Νέο Ικόνιο)
 ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΕΙΝΑΙ:

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΜΟΥ << ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΟ ΙΚΟΝΙΟ >>

            Ο αγώνας

(Η ΠΩΣ ΣΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ Ο ΔΑΥΙΔ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΤΟΝ ΓΟΛΙΑΘ)

  Την επόμενη ημέρα όλα ήταν έτοιμα. Οι παίκτες είχαν μαζευτεί στο γήπεδο μία ώρα πριν την έναρξη του αγώνα. Σιγά – σιγά έρχονταν και οι φίλαθλοι. Τελικά ήρθε πολύς κόσμος . Περισσότερος από την Αμφιάλη και λιγότερος από το Ικόνιο. Η ενδεκάδα ήταν έτοιμη από την προηγούμενη ημέρα. Λίγο πριν βγουν στον αγωνιστικό χώρο ένωσαν όλοι οι παίκτες τις γροθιές τους έδωσαν όρκο ότι θα τα δώσουν όλα για να νικήσει η ομάδα και όλοι μαζί φώναξαν

<< ΙΚΟΝΙΟ - ΙΚΟΝΙΟ –ΙΚΟΝΙΟ >>. Το λόγο πήρε Ο Μπίλης ο Αρχηγός.

<< ΠΑΜΕ ΓΕΡΑ ΔΥΝΑΤΑ ΟΠΩΣ ΞΕΡΟΥΜΕ. Η ΝΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΜΑΣ. ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΜΑΣ.>>

  Μετά μίλησε ο Παύλος.

<< ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟΝ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ. ΘΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΣΙΓΟΥΡΑ . ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΜΑΣ. Η ΜΠΑΛΛΑ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΕ ΤΗ ΜΙΑ ΜΕ ΠΑΣΣΑ ΣΕ ΔΙΚΟ ΜΑΣ. ΑΝΤΩΝΑΚΗ ΟΧΙ ΤΡΙΠΛΕΣ. ΠΑΜΕΕΕΕΕΕ>>.

  Μπήκαν στο γήπεδο κάτω από τις επευφημίες των οπαδών τους. Τότε η κάθε ομάδα έμπαινε μόνη της στο γήπεδο και ακολουθούσαν οι διαιτητές. Ο Ελλήσποντος ήταν ήδη στο γήπεδο.

Αντάλλαξαν χειραψίες οι παίκτες.

<< Ο σημερινός αγώνας είναι μια τυπική διαδικασία. Αυτή τη φορά θα φάτε οκτώ γκολ>> είπε ο Μηνάς στον Παύλο με προκλητικό ύφος.

<< Αυτό θα το δούμε>> του απάντησε πολύ ψύχραιμα ο Παύλος.

  Τα πρώτο ημίχρονο άρχισε και όπως αναμενόταν ήταν ένας μονόλογος υπέρ του Ελλήσποντου. Το Ικόνιο πολύ λίγες φορές πέρασε τη σέντρα. Σε μια από αυτές ο Παύλος έδωσε μια ωραία μπροστινή διαγώνιο πάσα στον Αντωνάκη που τον βρήκε στα δεξιά μόνο του με τον τερματοφύλακα . Ο Μπίλης με την μεγάλη ταχύτητα που τον διέκρινε είχε ξεπεράσει τον προσωπικό του αντίπαλο και βρισκόταν αριστερά και πίσω από τον Αντωνάκη χωρίς να είναι οφσάιντ .

<< Πάσαρε αριστερά είμαι μόνος >> φώναξε στον Αντωνάκη ο Μπίλης. Ο Αντωνάκης γύρισε και τον είδε. Εάν έδινε πάσα στο Μπίλη το γκολ θα ήταν βέβαιο. Ο Αντωνάκης επιχείρησε να περάσει με τριπλα τον τερματοφύλακα που εκείνη τη στιγμή πραγματοποιούσε έξοδο για να φράξει το δρόμο στον Αντωνάκη. Πράγματι έτσι έγινε. Ο πολύ καλός τερματοφύλακας του Ελλήσποντου έπεσε στα πόδια του Αντωνάκη και του βούτηξε τη μπάλα. Η τεράστια ευκαιρία του Ικονίου είχε χαθεί. Το τι άκουσε από τον Παύλο και τον Μπίλη ο Αντωνάκης δεν περιγράφεται.

 Στη συνέχεια του α’ ημιχρόνου ο Ελλήσποντος είχε δύο δοκάρια και μία φορά ο απροσπέραστος Γούλας έδιωξε την μπάλα πάνω στη γραμμή του τέρματος.

 Ο Τεμπ αποδείχθηκε φοβερός τερματοφύλακας. Πραγματοποίησε πολλές και σωτήριες αποκρούσεις.

 Δεύτερο ημίχρονο. Ίδιο σενάριο με το πρώτο ημίχρονο. Καθολική υπεροχή του Ελλήσποντου. Ο Μπίλης είχε αρχίσει να εκνευρίζεται πάρα πολύ. << Μια μπαλιά μπροστά ρε χοντρέ , μια καλή μπαλιά και κάνω το γκολ>>

  << Εύκολο το χεις ρε Μπίλη?>> του είπε ο Παύλος.

 Η αλήθεια είναι ότι όποτε έπαιρνε τη μπάλα έψαχνε να βρει το Μπίλη αλλά πάνω στον Μπίλη έπεφταν δύο αμυντικοί του Ελλήσποντου οι οποίοι κατάφερναν να τον κόψουν είτε με κανονικό τρόπο είτε με φάουλ το οποίο πέρναγε ανεκμετάλλευτο.

 Ο αγώνας είχε φθάσει στο εβδομηκοστό λεπτό όταν ο Μηνάς έκανε μπάσιμο στη μεγάλη περιοχή του Ικονίου τριπλάροντας τον Νικολάκη. Ο Νικολάκης όπως έπεφτε κάτω τον ανέτρεψε. Το καταφανέστατο πέναλτι ανέλαβε να το εκτελέσει ο ίδιος ο Μηνάς. Σουτάρει με πλασέ δυνατό στη δεξιά γωνία του Τέμπ , αλλά ο αίλουρος Τέμπ πέφτει στη γωνία και την πετάει με το τεντωμένο του χέρι κόρνερ. Όλοι οι παίκτες του Ικονίου έπεσαν πάνω στον Τεμπ για να τον συγχαρούν.

 Είχαν αρχίσει σιγά-σιγά να πιστεύουν στο θαύμα.

 Στο ογδοηκοστό πέμπτο λεπτό ο Παύλος παίρνει τη μπάλα στο κέντρο του γηπέδου. Αποφεύγει με ωραία κίνηση ένα αντίπαλο παίκτη και κάνει κατά μέτωπο επίθεση. Τότε ένας από τους δύο αμυντικούς που φύλαγαν τον Μπίλη τον αφήνει για να πιάσει τον Παύλο. Αυτό περίμενε ο Παύλος και κάνει μπαλιά στον κενό χώρο για τον Μπίλη. Ξεπέταγμα του Μπίλη προσπερνά τον προσωπικό του αντίπαλο και έρχεται αντιμέτωπος με τον τερματοφύλακα που κάνει έξοδο για να του κλείσει το δρόμο. Ο Μπίλης κάνει προσποίηση από δεξιά αλλά φεύγει από αριστερά και μένει μόνος με το τέρμα. Σουτάρει και πραγματοποιεί το 1-0 για το Ικόνιο.

  ‘Όλοι οι παίκτες του Ικονίου πέφτουν πάνω στον Μπίλη. Τρελός ενθουσιασμός. <<Πάμε παιδιά σε δέκα το πολύ λεπτά το κύπελλο είναι δικό μας >> Ακούσθηκε η φωνή του Παύλου. Προφανώς είχε αναλάβει το ρόλο του εμψυχωτή της ομάδας.

 Έχουμε φθάσει στις καθυστερήσεις . Η μπάλα δεν φεύγει μέσα από την μεγάλη περιοχή του Νέου Ικονίου. Ο Μηνάς πραγματοποιεί την τελευταία ίσως επίθεση του Ελλήσποντου. Τριπλαρει το Μάκη αποφεύγει με δεξιά τριπλα το Νικολάκη και σουτάρει στην αριστερή γωνία του Νέου Ικονίου. Η μπάλα πάει στο << γάμα >>

του Τέμπ και ο Ελλήσποντος ισοφαρίζει. Βουβαμάρα στο Νέο Ικόνιο. ‘Εξαλλοι πανηγυρισμοί στον Ελλήσποντο.

  << Πάμε Ρεεεεεε!!! Δεν χάθηκε τίποτα>> ακούγεται η στεντόρεια φωνή του Παύλου.

  Βλέπει τον Μηνά που τρέχει γρήγορα προς την εστία του Νέου Ικονίου για να μαζέψει γρήγορα την μπάλα από τα δίχτυα και να  προσπαθήσει να την πάει γρήγορα στη σέντρα. Τον κυνηγά με πολύ πάθος ο Παύλος και τον σπρώχνει ρίχνοντας τον κάτω.

Ακολουθεί γενική σύρραξη ανάμεσα στους παίκτες και των δύο ομάδων. Τα <<γαλλικά>> ,  τα σπρωξίματα και οι << χρηστοπαναγίες>> δίνουν και παίρνουν. Περνούν πάνω από δέκα λεπτά για να ηρεμήσουν τα πνεύματα. Ο διαιτητής καλεί κοντά του ,  τους δύο βασικούς πρωταγωνιστές τον Μηνά και τον Παύλο και τους δείχνει από μια κίτρινη κάρτα.

  Πάμε στην παράταση και εκεί δεν αλλάζει τίποτα. Έτσι μοιραία φτάνουμε στα πέναλτι.   Η αγωνία έχει φθάσει στο κατακόρυφο.

  Το Ικόνιο ύστερα από κλήρωση θα πάει στο πρώτο πέναλτι. Το αναλαμβάνει ο Νικολάκης . Πλασάρει στη δεξιά γωνία και κάνει το 1-0. Στη συνέχεια εκτελείται το πρώτο πέναλτι από παίκτη του Ελλήσποντου και γίνεται το 1-1. Δεύτερο πέναλτι για το Ικόνιο. Εκτελεστής ο Αντωνάκης. Ψύχραιμο πλασέ στην αριστερή γωνία και το σκόρ γίνεται 2-1. Δεύτερο πέναλτι για τον Ελλήσποντο 2-2.Τρίεο πέναλτι για το Ικόνιο. Στήνει την μπάλα στη βούλα του πέναλτι ο Μάκης . Σουτάρει με απόλυτη ψυχραιμία και στέλνει την μπάλα στο αριστερό <<παραθυράκι>> της εστίας γράφοντας το 3-2. Τρίτο πέναλτι για τον Ελλήσποντο πετυχημένο και αυτό 3-3.

   Ήρθε η σειρά του Παύλου για το τέταρτο πέναλτι. Φαίνεται ότι είναι πολύ αγχωμένος και νευρικός. Στήνει την μπάλα και κάνει τις τελευταίες σκέψεις του. Σκέπτεται να προσποιηθεί με το μάτι ότι θα στείλει την μπάλα δεξιά , θα τη στείλει αριστερά με δεξί εσωτερικό πλασέ για να πάει ψηλά στη γωνία.

    Σουτάρει όπως έχει υπολογίσει αλλά η μπάλα βρίσκει στο οριζόντιο δοκάρι από μέσα…

Οι καρδιές όλων κτυπούν δυνατά. Η μπάλα φεύγοντας από το δοκάρι κτυπάει στη πλάτη του τερματοφύλακα και καταλήγει στα δίχτυα. 4-3. Οι καρδιές των παικτών και φιλάθλων του Ικονίου επιστρέφουν στις θέσεις τους. Όλοι οι παίκτες του Ικονίου πέφτουν πάνω στο Παύλο για να τον συγχαρούν. Εκείνος για μια ακόμη φορά αναρωτιέται << αλήθεια πόσο μικρή είναι η απόσταση ανάμεσα στον θρίαμβο και την καταξίωση από την αποτυχία και τον χλευασμό?>>

     Το << puma >> εκτελεί το τέταρτο πέναλτι για τον Ελλήσποντο. Ασύλληπτο σουτ στη αριστερή γωνία και το σκορ γίνεται 4-4.

     Η σειρά του αρχηγού για το πέμπτο πέναλτι του Ικονίου. Είναι η σειρά του Μπίλη. Στήνει την μπάλα ψυχρά. Σουτάρει στην αριστερή γωνία στο << γάμα >> και κάνει το  5-4.

    Πέμπτο και τελευταίο πέναλτι για τον Ελλήσποντο. Είναι η σειρά του Μηνά. Πάει στη μπάλα με ατάραχο ύφος. Σουτάρει με δύναμη στη δεξιά γωνία. Αλλά ο αίλουρος Τέμπ τον έχει πάλι. Του έχει πάρει τον αέρα. Πετάγεται  στη σωστή γωνία και με τα ακροδάχτυλα του διώχνει την μπάλα από την πορεία της προς την εστία.

ΤΕΛΙΚΟ ΣΚΟΡ: ΙΚΟΝΙΟ – ΕΛΛΗΣΠΟΝΤΟΣ 5-4 ΣΤΑ ΠΕΝΑΛΤΙ. ΤΟ ΙΚΟΝΙΟ ΠΗΡΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ.

  Οι έξαλλοι πανηγυρισμοί που ακολουθούν από παίκτες και φιλάθλους του Ικονίου δεν περιγράφονται. Μια αγκαλιά όλοι. ΙΚΟΝΙΟΟΟΟΟΟ ΚΥΠΕΛΛΟΟΟΟΟ φωνάζουν όλοι. Ο Μπίλης και ο Αντωνάκης σηκώνουν τον Τεμπ ψηλά.

  Στην άλλη άκρη του γηπέδου διαμετρικά αντίθετα τα συναισθήματα για τους παίκτες του Ελλήσποντου. Όλοι είναι πεσμένοι κάτω. Δεν μπορούν να πιστέψουν πως έχασαν αυτό το κύπελλο. Το δικό τους κύπελλο. Ο Μήνας είναι απαρηγόρητος. Σχεδόν κλαίει. Θεωρεί ότι μόνο αυτός φταίει για την αποτυχία γιατί με δικά του λάθη έχασε η ομάδα του το κύπελλο , αφού εκτός από τις πάρα πολλές ευκαιρίες για γκόλ που έχασε τόσο κατά την διάρκεια του κανονικού αγώνα όσο και κατά την διάρκεια της τριαντάλεπτης παράτασης , έχασε και τα δύο πέναλτι. Αυτό άλλωστε του είπαν με κόσμιο ή μη τρόπο όλοι οι παίκτες παράγοντες και φίλαθλοι του Ελλήσποντου. Όπως είναι γνωστό η αποτυχία έχει ένα πατέρα ενώ η επιτυχία πολλούς.

   Ο Παύλος βλέπει τον Μήνα που είναι τόσο λυπημένος και τρέχει να τον παρηγορήσει.

<<Δεν πειράζει ρε Μηνά>> του είπε με συμπόνια. <<Το ξέρουμε ότι είστε η καλύτερη ομάδα του πρωταθλήματος>> και παίρνοντας ακόμη πιο φιλικό ύφος συνέχισε << Το ξέρουμε ότι είσαι ο καλύτερος παίκτης>>

    Ο Μηνάς γύρισε και τον κοίταξε στα μάτια. Κατάλαβε ότι δεν τον δούλευε και ότι όσα έλεγε τα εννοούσε.

    <<συγχαρητήρια >> ήταν η μόνη λέξη που βγήκε με το ζόρι από τα χείλια του Μηνά. Ταυτόχρονα σηκώθηκε να φύγει.

    << Ρε Μηνά ένα κύπελλο πήραμε όλα αυτά τα χρόνια και θα το θυμόμαστε για όλη μας τη ζωή>> συνέχισε ο Παύλος.

    << Είσαστε καλή ομάδα>> είπε ο Μηνάς που είχε αρχίσει να συνέρχεται.<< Πραγματικά ανεξάρτητη . Επίσης είσαστε όλοι μια καλή παρέα. Θα ήθελα πάρα πολύ να έπαιζα στο Ικόνιο και να ήμουν μέλος της παρέας σας>> είπε με θαυμασμό και λίγη δόση ζήλειας ο Μηνάς.

      << Να είσαι καλά ρε Μηνά. Θέλω να σου ζητήσω συγνώμη που σε προκάλεσα στο γκολ της ισοφάρισης καθώς και για τα << γαλλικά που πέσανε>> είπε ο Παύλος. << Εγώ φταίω >> του είπε με θάρρος.

      << Δεν πειράζει . Αυτά είναι μέσα στον αγώνα . Μετά το τέλος όλα ξεχνιούνται και είμαστε όλοι φίλοι>>.

       << Χοντρέ που είσαι? >> του φώναξε ο Μπίλης. << Έλα σηκώνουμε την κούπα.>>

     << Έρχομαιιιιιιιιιιι…..>> απάντησε ενθουσιασμένος.

    Πράγματι το κύπελλο το σήκωσε  ο Μπίλης και μετά όλοι οι υπόλοιποι παίκτες. Τελευταίος το σήκωσε ο Παύλος.

  ΙΚΟΝΙΟΟΟΟΟ ΚΥΠΕΛΛΛΟΟΟΟ ΙΚΟΝΙΟΟΟΟΟΟΟ ΚΥΠΕΛΛΟΟΟΟΟ φώναζαν όλοι οι παίκτες και οι φίλαθλοι. Το πήγαν στο Ικόνιο όλοι μαζί. Το άφησαν στο σπίτι του Μπίλη. Μετά από μερικούς μήνες το πήγαν στο καφενείο του Βουδιγάρη στην Πλακούδα όπου σύχναζαν.

  Πολλά χρόνια αργότερα γύρω στο 2004 όταν φτιάχθηκε η επίσημη ομάδα του Ικονίου ο Μπίλης το πήγε στα γραφεία της.

  Εκεί βρίσκεται σκουριασμένο από τον χρόνο….