ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ : Η ΠΑΡΕΑ (Στο Νέο Ικόνιο)

Δημοσιεύθηκε το βιβλίο :
 Η   ΠΑΡΕΑ     ( Στο Νέο Ικόνιο)
 ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΕΙΝΑΙ:

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΜΟΥ << ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΟ ΙΚΟΝΙΟ >>

            Ο αγώνας

(Η ΠΩΣ ΣΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ Ο ΔΑΥΙΔ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΤΟΝ ΓΟΛΙΑΘ)

  Την επόμενη ημέρα όλα ήταν έτοιμα. Οι παίκτες είχαν μαζευτεί στο γήπεδο μία ώρα πριν την έναρξη του αγώνα. Σιγά – σιγά έρχονταν και οι φίλαθλοι. Τελικά ήρθε πολύς κόσμος . Περισσότερος από την Αμφιάλη και λιγότερος από το Ικόνιο. Η ενδεκάδα ήταν έτοιμη από την προηγούμενη ημέρα. Λίγο πριν βγουν στον αγωνιστικό χώρο ένωσαν όλοι οι παίκτες τις γροθιές τους έδωσαν όρκο ότι θα τα δώσουν όλα για να νικήσει η ομάδα και όλοι μαζί φώναξαν

<< ΙΚΟΝΙΟ - ΙΚΟΝΙΟ –ΙΚΟΝΙΟ >>. Το λόγο πήρε Ο Μπίλης ο Αρχηγός.

<< ΠΑΜΕ ΓΕΡΑ ΔΥΝΑΤΑ ΟΠΩΣ ΞΕΡΟΥΜΕ. Η ΝΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΜΑΣ. ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΜΑΣ.>>

  Μετά μίλησε ο Παύλος.

<< ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟΝ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ. ΘΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΣΙΓΟΥΡΑ . ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΜΑΣ. Η ΜΠΑΛΛΑ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΕ ΤΗ ΜΙΑ ΜΕ ΠΑΣΣΑ ΣΕ ΔΙΚΟ ΜΑΣ. ΑΝΤΩΝΑΚΗ ΟΧΙ ΤΡΙΠΛΕΣ. ΠΑΜΕΕΕΕΕΕ>>.

  Μπήκαν στο γήπεδο κάτω από τις επευφημίες των οπαδών τους. Τότε η κάθε ομάδα έμπαινε μόνη της στο γήπεδο και ακολουθούσαν οι διαιτητές. Ο Ελλήσποντος ήταν ήδη στο γήπεδο.

Αντάλλαξαν χειραψίες οι παίκτες.

<< Ο σημερινός αγώνας είναι μια τυπική διαδικασία. Αυτή τη φορά θα φάτε οκτώ γκολ>> είπε ο Μηνάς στον Παύλο με προκλητικό ύφος.

<< Αυτό θα το δούμε>> του απάντησε πολύ ψύχραιμα ο Παύλος.

  Τα πρώτο ημίχρονο άρχισε και όπως αναμενόταν ήταν ένας μονόλογος υπέρ του Ελλήσποντου. Το Ικόνιο πολύ λίγες φορές πέρασε τη σέντρα. Σε μια από αυτές ο Παύλος έδωσε μια ωραία μπροστινή διαγώνιο πάσα στον Αντωνάκη που τον βρήκε στα δεξιά μόνο του με τον τερματοφύλακα . Ο Μπίλης με την μεγάλη ταχύτητα που τον διέκρινε είχε ξεπεράσει τον προσωπικό του αντίπαλο και βρισκόταν αριστερά και πίσω από τον Αντωνάκη χωρίς να είναι οφσάιντ .

<< Πάσαρε αριστερά είμαι μόνος >> φώναξε στον Αντωνάκη ο Μπίλης. Ο Αντωνάκης γύρισε και τον είδε. Εάν έδινε πάσα στο Μπίλη το γκολ θα ήταν βέβαιο. Ο Αντωνάκης επιχείρησε να περάσει με τριπλα τον τερματοφύλακα που εκείνη τη στιγμή πραγματοποιούσε έξοδο για να φράξει το δρόμο στον Αντωνάκη. Πράγματι έτσι έγινε. Ο πολύ καλός τερματοφύλακας του Ελλήσποντου έπεσε στα πόδια του Αντωνάκη και του βούτηξε τη μπάλα. Η τεράστια ευκαιρία του Ικονίου είχε χαθεί. Το τι άκουσε από τον Παύλο και τον Μπίλη ο Αντωνάκης δεν περιγράφεται.

 Στη συνέχεια του α’ ημιχρόνου ο Ελλήσποντος είχε δύο δοκάρια και μία φορά ο απροσπέραστος Γούλας έδιωξε την μπάλα πάνω στη γραμμή του τέρματος.

 Ο Τεμπ αποδείχθηκε φοβερός τερματοφύλακας. Πραγματοποίησε πολλές και σωτήριες αποκρούσεις.

 Δεύτερο ημίχρονο. Ίδιο σενάριο με το πρώτο ημίχρονο. Καθολική υπεροχή του Ελλήσποντου. Ο Μπίλης είχε αρχίσει να εκνευρίζεται πάρα πολύ. << Μια μπαλιά μπροστά ρε χοντρέ , μια καλή μπαλιά και κάνω το γκολ>>

  << Εύκολο το χεις ρε Μπίλη?>> του είπε ο Παύλος.

 Η αλήθεια είναι ότι όποτε έπαιρνε τη μπάλα έψαχνε να βρει το Μπίλη αλλά πάνω στον Μπίλη έπεφταν δύο αμυντικοί του Ελλήσποντου οι οποίοι κατάφερναν να τον κόψουν είτε με κανονικό τρόπο είτε με φάουλ το οποίο πέρναγε ανεκμετάλλευτο.

 Ο αγώνας είχε φθάσει στο εβδομηκοστό λεπτό όταν ο Μηνάς έκανε μπάσιμο στη μεγάλη περιοχή του Ικονίου τριπλάροντας τον Νικολάκη. Ο Νικολάκης όπως έπεφτε κάτω τον ανέτρεψε. Το καταφανέστατο πέναλτι ανέλαβε να το εκτελέσει ο ίδιος ο Μηνάς. Σουτάρει με πλασέ δυνατό στη δεξιά γωνία του Τέμπ , αλλά ο αίλουρος Τέμπ πέφτει στη γωνία και την πετάει με το τεντωμένο του χέρι κόρνερ. Όλοι οι παίκτες του Ικονίου έπεσαν πάνω στον Τεμπ για να τον συγχαρούν.

 Είχαν αρχίσει σιγά-σιγά να πιστεύουν στο θαύμα.

 Στο ογδοηκοστό πέμπτο λεπτό ο Παύλος παίρνει τη μπάλα στο κέντρο του γηπέδου. Αποφεύγει με ωραία κίνηση ένα αντίπαλο παίκτη και κάνει κατά μέτωπο επίθεση. Τότε ένας από τους δύο αμυντικούς που φύλαγαν τον Μπίλη τον αφήνει για να πιάσει τον Παύλο. Αυτό περίμενε ο Παύλος και κάνει μπαλιά στον κενό χώρο για τον Μπίλη. Ξεπέταγμα του Μπίλη προσπερνά τον προσωπικό του αντίπαλο και έρχεται αντιμέτωπος με τον τερματοφύλακα που κάνει έξοδο για να του κλείσει το δρόμο. Ο Μπίλης κάνει προσποίηση από δεξιά αλλά φεύγει από αριστερά και μένει μόνος με το τέρμα. Σουτάρει και πραγματοποιεί το 1-0 για το Ικόνιο.

  ‘Όλοι οι παίκτες του Ικονίου πέφτουν πάνω στον Μπίλη. Τρελός ενθουσιασμός. <<Πάμε παιδιά σε δέκα το πολύ λεπτά το κύπελλο είναι δικό μας >> Ακούσθηκε η φωνή του Παύλου. Προφανώς είχε αναλάβει το ρόλο του εμψυχωτή της ομάδας.

 Έχουμε φθάσει στις καθυστερήσεις . Η μπάλα δεν φεύγει μέσα από την μεγάλη περιοχή του Νέου Ικονίου. Ο Μηνάς πραγματοποιεί την τελευταία ίσως επίθεση του Ελλήσποντου. Τριπλαρει το Μάκη αποφεύγει με δεξιά τριπλα το Νικολάκη και σουτάρει στην αριστερή γωνία του Νέου Ικονίου. Η μπάλα πάει στο << γάμα >>

του Τέμπ και ο Ελλήσποντος ισοφαρίζει. Βουβαμάρα στο Νέο Ικόνιο. ‘Εξαλλοι πανηγυρισμοί στον Ελλήσποντο.

  << Πάμε Ρεεεεεε!!! Δεν χάθηκε τίποτα>> ακούγεται η στεντόρεια φωνή του Παύλου.

  Βλέπει τον Μηνά που τρέχει γρήγορα προς την εστία του Νέου Ικονίου για να μαζέψει γρήγορα την μπάλα από τα δίχτυα και να  προσπαθήσει να την πάει γρήγορα στη σέντρα. Τον κυνηγά με πολύ πάθος ο Παύλος και τον σπρώχνει ρίχνοντας τον κάτω.

Ακολουθεί γενική σύρραξη ανάμεσα στους παίκτες και των δύο ομάδων. Τα <<γαλλικά>> ,  τα σπρωξίματα και οι << χρηστοπαναγίες>> δίνουν και παίρνουν. Περνούν πάνω από δέκα λεπτά για να ηρεμήσουν τα πνεύματα. Ο διαιτητής καλεί κοντά του ,  τους δύο βασικούς πρωταγωνιστές τον Μηνά και τον Παύλο και τους δείχνει από μια κίτρινη κάρτα.

  Πάμε στην παράταση και εκεί δεν αλλάζει τίποτα. Έτσι μοιραία φτάνουμε στα πέναλτι.   Η αγωνία έχει φθάσει στο κατακόρυφο.

  Το Ικόνιο ύστερα από κλήρωση θα πάει στο πρώτο πέναλτι. Το αναλαμβάνει ο Νικολάκης . Πλασάρει στη δεξιά γωνία και κάνει το 1-0. Στη συνέχεια εκτελείται το πρώτο πέναλτι από παίκτη του Ελλήσποντου και γίνεται το 1-1. Δεύτερο πέναλτι για το Ικόνιο. Εκτελεστής ο Αντωνάκης. Ψύχραιμο πλασέ στην αριστερή γωνία και το σκόρ γίνεται 2-1. Δεύτερο πέναλτι για τον Ελλήσποντο 2-2.Τρίεο πέναλτι για το Ικόνιο. Στήνει την μπάλα στη βούλα του πέναλτι ο Μάκης . Σουτάρει με απόλυτη ψυχραιμία και στέλνει την μπάλα στο αριστερό <<παραθυράκι>> της εστίας γράφοντας το 3-2. Τρίτο πέναλτι για τον Ελλήσποντο πετυχημένο και αυτό 3-3.

   Ήρθε η σειρά του Παύλου για το τέταρτο πέναλτι. Φαίνεται ότι είναι πολύ αγχωμένος και νευρικός. Στήνει την μπάλα και κάνει τις τελευταίες σκέψεις του. Σκέπτεται να προσποιηθεί με το μάτι ότι θα στείλει την μπάλα δεξιά , θα τη στείλει αριστερά με δεξί εσωτερικό πλασέ για να πάει ψηλά στη γωνία.

    Σουτάρει όπως έχει υπολογίσει αλλά η μπάλα βρίσκει στο οριζόντιο δοκάρι από μέσα…

Οι καρδιές όλων κτυπούν δυνατά. Η μπάλα φεύγοντας από το δοκάρι κτυπάει στη πλάτη του τερματοφύλακα και καταλήγει στα δίχτυα. 4-3. Οι καρδιές των παικτών και φιλάθλων του Ικονίου επιστρέφουν στις θέσεις τους. Όλοι οι παίκτες του Ικονίου πέφτουν πάνω στο Παύλο για να τον συγχαρούν. Εκείνος για μια ακόμη φορά αναρωτιέται << αλήθεια πόσο μικρή είναι η απόσταση ανάμεσα στον θρίαμβο και την καταξίωση από την αποτυχία και τον χλευασμό?>>

     Το << puma >> εκτελεί το τέταρτο πέναλτι για τον Ελλήσποντο. Ασύλληπτο σουτ στη αριστερή γωνία και το σκορ γίνεται 4-4.

     Η σειρά του αρχηγού για το πέμπτο πέναλτι του Ικονίου. Είναι η σειρά του Μπίλη. Στήνει την μπάλα ψυχρά. Σουτάρει στην αριστερή γωνία στο << γάμα >> και κάνει το  5-4.

    Πέμπτο και τελευταίο πέναλτι για τον Ελλήσποντο. Είναι η σειρά του Μηνά. Πάει στη μπάλα με ατάραχο ύφος. Σουτάρει με δύναμη στη δεξιά γωνία. Αλλά ο αίλουρος Τέμπ τον έχει πάλι. Του έχει πάρει τον αέρα. Πετάγεται  στη σωστή γωνία και με τα ακροδάχτυλα του διώχνει την μπάλα από την πορεία της προς την εστία.

ΤΕΛΙΚΟ ΣΚΟΡ: ΙΚΟΝΙΟ – ΕΛΛΗΣΠΟΝΤΟΣ 5-4 ΣΤΑ ΠΕΝΑΛΤΙ. ΤΟ ΙΚΟΝΙΟ ΠΗΡΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ.

  Οι έξαλλοι πανηγυρισμοί που ακολουθούν από παίκτες και φιλάθλους του Ικονίου δεν περιγράφονται. Μια αγκαλιά όλοι. ΙΚΟΝΙΟΟΟΟΟΟ ΚΥΠΕΛΛΟΟΟΟΟ φωνάζουν όλοι. Ο Μπίλης και ο Αντωνάκης σηκώνουν τον Τεμπ ψηλά.

  Στην άλλη άκρη του γηπέδου διαμετρικά αντίθετα τα συναισθήματα για τους παίκτες του Ελλήσποντου. Όλοι είναι πεσμένοι κάτω. Δεν μπορούν να πιστέψουν πως έχασαν αυτό το κύπελλο. Το δικό τους κύπελλο. Ο Μήνας είναι απαρηγόρητος. Σχεδόν κλαίει. Θεωρεί ότι μόνο αυτός φταίει για την αποτυχία γιατί με δικά του λάθη έχασε η ομάδα του το κύπελλο , αφού εκτός από τις πάρα πολλές ευκαιρίες για γκόλ που έχασε τόσο κατά την διάρκεια του κανονικού αγώνα όσο και κατά την διάρκεια της τριαντάλεπτης παράτασης , έχασε και τα δύο πέναλτι. Αυτό άλλωστε του είπαν με κόσμιο ή μη τρόπο όλοι οι παίκτες παράγοντες και φίλαθλοι του Ελλήσποντου. Όπως είναι γνωστό η αποτυχία έχει ένα πατέρα ενώ η επιτυχία πολλούς.

   Ο Παύλος βλέπει τον Μήνα που είναι τόσο λυπημένος και τρέχει να τον παρηγορήσει.

<<Δεν πειράζει ρε Μηνά>> του είπε με συμπόνια. <<Το ξέρουμε ότι είστε η καλύτερη ομάδα του πρωταθλήματος>> και παίρνοντας ακόμη πιο φιλικό ύφος συνέχισε << Το ξέρουμε ότι είσαι ο καλύτερος παίκτης>>

    Ο Μηνάς γύρισε και τον κοίταξε στα μάτια. Κατάλαβε ότι δεν τον δούλευε και ότι όσα έλεγε τα εννοούσε.

    <<συγχαρητήρια >> ήταν η μόνη λέξη που βγήκε με το ζόρι από τα χείλια του Μηνά. Ταυτόχρονα σηκώθηκε να φύγει.

    << Ρε Μηνά ένα κύπελλο πήραμε όλα αυτά τα χρόνια και θα το θυμόμαστε για όλη μας τη ζωή>> συνέχισε ο Παύλος.

    << Είσαστε καλή ομάδα>> είπε ο Μηνάς που είχε αρχίσει να συνέρχεται.<< Πραγματικά ανεξάρτητη . Επίσης είσαστε όλοι μια καλή παρέα. Θα ήθελα πάρα πολύ να έπαιζα στο Ικόνιο και να ήμουν μέλος της παρέας σας>> είπε με θαυμασμό και λίγη δόση ζήλειας ο Μηνάς.

      << Να είσαι καλά ρε Μηνά. Θέλω να σου ζητήσω συγνώμη που σε προκάλεσα στο γκολ της ισοφάρισης καθώς και για τα << γαλλικά που πέσανε>> είπε ο Παύλος. << Εγώ φταίω >> του είπε με θάρρος.

      << Δεν πειράζει . Αυτά είναι μέσα στον αγώνα . Μετά το τέλος όλα ξεχνιούνται και είμαστε όλοι φίλοι>>.

       << Χοντρέ που είσαι? >> του φώναξε ο Μπίλης. << Έλα σηκώνουμε την κούπα.>>

     << Έρχομαιιιιιιιιιιι…..>> απάντησε ενθουσιασμένος.

    Πράγματι το κύπελλο το σήκωσε  ο Μπίλης και μετά όλοι οι υπόλοιποι παίκτες. Τελευταίος το σήκωσε ο Παύλος.

  ΙΚΟΝΙΟΟΟΟΟ ΚΥΠΕΛΛΛΟΟΟΟ ΙΚΟΝΙΟΟΟΟΟΟΟ ΚΥΠΕΛΛΟΟΟΟΟ φώναζαν όλοι οι παίκτες και οι φίλαθλοι. Το πήγαν στο Ικόνιο όλοι μαζί. Το άφησαν στο σπίτι του Μπίλη. Μετά από μερικούς μήνες το πήγαν στο καφενείο του Βουδιγάρη στην Πλακούδα όπου σύχναζαν.

  Πολλά χρόνια αργότερα γύρω στο 2004 όταν φτιάχθηκε η επίσημη ομάδα του Ικονίου ο Μπίλης το πήγε στα γραφεία της.

  Εκεί βρίσκεται σκουριασμένο από τον χρόνο….       

              

            

       

  

      

            

 

  

O μεγάλος Νικόλας και ο  <<άλλος>>

     Με αφορμή την επικείμενη συνταξιοδότηση του καθηγητή Φυσικού Νικόλα Γαλιατσάτου , αισθάνομαι  την ανάγκη να γράψω λίγα λόγια. Ίσως αυτά τα λόγια είναι πολύ λίγα για τον ΑΝΘΡΩΠΟ,  ΤΟ ΔΑΣΚΑΛΟ ΝΙΚΟ ΓΑΛΙΑΤΣΑΤΟ , που τον γνωρίζουν όλοι στην Κεφαλονιά, αλλά και σε πολλά άλλα μέρη της Ελλάδας,  κυρίως όσοι ασχολούνται με την δευτεροβάθμια εκπαίδευση..

     Τον Νικόλα τον γνώρισα το 1989 , όταν πρωτοήρθα στην Κεφαλονιά. Ήμουν ο τρίτος κατά σειρά συνεργάτης του στο θρυλικό φροντιστήριο του τον <<Ριζικό Άξονα>>. Συνεργαστήκαμε  στο <<Ριζικό Άξονα>> μέχρι το 1995 που διορίσθηκε στη δημόσια εκπαίδευση. Ο Νικόλας ήταν και είναι ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ για τα παιδιά. Θαύμαζα πάντα την Αγάπη του  και την Άμεση σχέση που είχε με όλα τα παιδιά , καλούς και κακούς  μαθητές ,πλούσιους και φτωχούς , αριστερούς ,κεντρώους , δεξιούς. Για τα παιδιά, για την κοινωνία παραμένει ο απλός άνθρωπος ,  ο απλός αγωνιστής για τα καθημερινά προβλήματα του τόπου και της κοινωνίας , ο απλός οραματιστής του αύριο.. Γιατί ο Νικόλας είναι βαθιά πολιτικοποιημένο και κοινωνικοποιημένο άτομο.

     Ξανάσμιξαν οι δρόμοι μας το 1999,  όταν και εγώ διορίσθηκα στη δημόσια δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Αν και βρισκόμαστε σε διαφορετικές πολιτικές και συνδικαλιστικές παρατάξεις  η αλληλοεκτίμηση παραμένει ίδια. Ο Νικόλας εκτός από λαμπρός καθηγητής και δάσκαλος είναι πολύ καλός συνδικαλιστής. Όλα αυτά τα χρόνια που υπηρετεί στη δημόσια εκπαίδευση ασχολείται με συνέπεια  για το καλό όλων των συναδέλφων.

    Θυμάμαι μια χαρακτηριστική περίπτωση το 2007 που ήταν αιρετό  μέλος  στο πειθαρχικό συμβούλιο. Αν και γνώριζε ότι η συνάδελφος που είχε παραπεμθεί είχε άδικο , εντούτοις,  με περίσσιο αλτρουισμό ψήφισε υπέρ της. Αυτό του στοίχησε μια πολυετή περιπέτεια στα πολιτικά δικαστήρια. Αλλά ο Νικόλας νίκησε και αθωώθηκε πανηγυρικά

    Από  το 2011 έως και σήμερα είμαστε διευθυντές σε σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Ο Νικόλας στο 3^ο Γυμνάσιο Αργοστολίου και εγώ στο Γενικό Λύκειο Σάμης . Σε κάθε  δύσκολο πρόβλημα που αντιμετωπίζω τον συμβουλεύομαι, γιατί  πιστεύει, όπως κι εγώ,  σε ένα βαθιά Δημοκρατικό,  Μαθητοκεντρικό,  Δημόσιο Σχολείο χωρίς διακρίσεις και κάθε είδους αποκλεισμούς. Ένα σχολείο  που προάγει τις ανθρώπινες αξίες και έχει σαν κύριο στόχο να μην μείνει κανένας  μαθητής έξω από αυτό.

      Σε λίγο καιρό συνταξιοδοτείται. Είμαι σίγουρος όμως ,    ότι  θα ασχοληθεί από άλλο πόστο για το καλό της κοινωνίας και των παιδιών της. Του εύχομαι ολόψυχα υγεία , προσωπική και οικογενειακή ευτυχία.

     Θεωρώ τιμή μου ότι υπήρξα ο <<άλλος>> όπου  συναντήθηκαν οι δρόμοι μας και τα οράματά  μας.

                                                       

        

 

                                                       

      

                                                       

        

 

ΜΙΚΡΟ ΧΩΡΙΟ

Τα πράσινα λεωφορεία της γραμμής ΠΕΡΑΜΑ - ΠΕΙΡΑΙΑ

     Θυμάμαι με νοσταλγία τα πράσινα λεωφορεία της γραμμής ΠΕΡΑΜΑ - ΠΕΙΡΑΙΑ.Έχουν σημαδέψει ανεξίτηλα την παιδική μου μνήμη. Θυμάμαι τους εργάτες που έφευγαν πρωί - πρωί από την γειτονιά μου το Ικόνιο του Περάματος για να προλάβουν το λεωφορείο να πάνε εγκαίρως στις δουλειές τους ,  στα εργοστάσια.Θυμάμαι τους ναύτες που κάθε μεσημέρι γέμιζαν τα λεωφορεία όταν έβγαιναν από τον ναύσταθμο Σαλαμίνας για την έξοδο τους.
     Οι ναύτες μαζί με τους εργάτες της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης Περάματος γέμιζαν κάθε μεσημέρι τα πράσινα λεωφορεία της γραμμής ΠΕΡΑΜΑ - ΠΕΙΡΑΙΑ στη δεκαετία του '70  , με συνέπεια οι κάτοικοι του Νέου Ικονίου να μην μπορούν να μπουν  σε αυτά . Καθυστερούσαν να πάνε στη δουλειά τους , φώναζαν , έβριζαν τους υπεύθυνους για έλλειψη προγραμματισμού των δρομολογίων σε ώρες αιχμής.

     Ήμουν τελειόφοιτος λυκείου τότε  το 1979 και προσπαθούσα να εισέλθω στο Πανεπιστήμιο για ένα καλύτερο αύριο. 'Έπρεπε και εγώ  να φτάσω στην ώρα μου,  στο φροντιστήριο στην Αθήνα , έπρεπε να αγωνιστώ για το όνειρο μου.
    Από τότε σκεφτόμουν << Πού πάμε ΡΕ? υπάρχει σίγουρα ένα καλύτερο αύριο για τους ανθρώπους αυτούς , για μας τους νέους , για την Ελλάδα γενικότερα ?>> όπου βρισκόμουν και όπου στεκόμουν συναντούσα προχειρότητα , ωχαδερφισμό , ατομικισμό.
    Πέρασαν τα χρόνια μα δυστυχώς <<ΟΛΑ ΤΡΙΓΥΡΩ ΑΛΛΑΖΟΥΝΕ ΚΙ ΟΛΑ ΤΑ ΙΔΙΑ ΜΕΝΟΥΝ>> όπως έλεγε ο αείμνηστος ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ .
Αλήθεια πόσες; φορές έκανα αυτές τις σκέψεις ?
    Ειλικρινά δεν θυμάμαι . Σίγουρα πολλές φορές. Η απάντηση πάντα ίδια. Στην Ελλάδα δεν αλλάζει τίποτα. Παντα κάποιοι θα βολεύονται και πάντα κάποιοι θα μένουν απέξω.
   Αλλά ας επανέλθουμε στα πράσινα λεωφορεία. Μερικές φορές τα γεμάτα λεωφορεία έπρεπε να κατεβάσουν κάποιους λιγοστούς επιβάτες  στη στάση του Νέου Ικονίου. Επειδή ήταν πιο λίγοι από αυτούς που περίμεναν να μπουν, έπρεπε ο οδηγός να τους κατεβάσει εκατό ίσως και διακόσια μέτρα πιο πέρα.
    Αυτό το γνώριζαν όλοι όσοι περίμεναν και άρχιζαν έναν αγώνα δρόμου για να προλάβουν να μπουν <<να τρυπώσουν>> μέσα στο λεωφορείο. Θυμάμαι ότι στην κυριολεξία η πίσω πόρτα έκλεινε στην πλάτη κάποιου ή κάποιων <<τυχερών>> .<< Το θέμα είναι να  τρουπώσω ... Αμα  τρουπώσω τρούπωσα>> όπως έλεγε  η ατάκα του Κώστα Βουτσά στην ταινία <<<Ένα έξυπνο μούτρο>> από τον  παλιό καλό Ελληνικό κινηματογράφο.
    Τι και εάν έμεναν  έξω αυτοί που δεν μπορούσαν να τρέξουν , οι  μεγάλες γυναίκες τα μικρά παιδιά , οι ηλικιωμένοι. Γι αυτούς δεν υπήρχε , δεν υπάρχει και δεν θα υπάρξει ποτέ  <<πράσινο λεωφορείο >> στην  Ελλάδα
.
Παραπομπές 1η www.youtube.com/watch?v=GYTzq2g2EUk
2η  www.youtube.com/watch?v=sbXjmzPLQDw

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ

Σήμερα χρονιάρα μέρα αποφάσισα να σας γράψω μερικές σκέψεις μου.
Πρίν από αυτές θα ήθελα να ευχηθώ σε όλους τους χριστιανούς ορθόδοξους όπου γής ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ.
Πάμε λοιπόν στο ζητούμενο που δεν είναι τίποτα άλλο απο την τραγική οικονομική και κοινωνική κατάσταση που βιώνουν οι περισσότεροι κάτοικοι της Ελλάδας , αυτοί που ζούν στα μεσαία και φτωχά λαικά στρώματα.Κάθε μέρα πάμε από το κακό στο χειρότερο.
Μας λένε οι δανειστές της χώρας μας , που είναι κυρίως οι Ευρωπαίοι εταίροι << φίλοι>> μας , ότι πρέπει να πληρώνουμε κανονικά τις υποχρεώσεις μας δηλαδή τις δόσεις με τα τεράστια τοκοχρεωλύσια για να μας δώσουν καινούργια βοήθεια δηλαδή καινούργιο δάνειο καινούργιο μνημόνιο για να μπορέσει η Ελλάδα όχι να κάνει ανάπτυξη αλλά να μπορέσει προσωρινά να καλύψει πάλι τις τρέχουσες υποχρεώσεις της σε μισθούς και συντάξεις κυρίως.
Γνωρίζουν εκ των προτέρων ότι το ήδη υπάρχων χρέος δεν μπορεί να αποπληρωθεί και αυτοί μας σφίγγουν ακόμη περισσότερο τη θειλιά στο λαιμό.Κατά τ' άλλα λεγονται φίλοι μας.
ΟΧΙ ΚΥΡΙΟΙ . ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ . ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ. ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΟ.
Πιστεύω ακράδαντα ότι όλοι οι Έλληνες κυβέρνηση , συμπολίτευση . αντιπολίτευση ΟΛΟΙ ενωμένοι πρέπει να αντισταθούμε στους εκβιασμούς.
Οι  μόνες  λύσεις  είναι δύο 1η . Η  κατάργηση του μεγαλύτερου μέρους του χρέους ώστε το υπόλοιπο να γίνει βιάσιμο και οι δόσεις να μην είναι ΤΡΟΧΟΠΈΔΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΚΑΙ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ.
2η. Η ολική κατάργηση τους χρέους ώστε η χώρα να μπεί κατ΄ευθείαν στην οικονομική της ανάπτυξη ., να ανοίξουν επιτέλους οι δουλειές ,κυρίως για τους νέους ,ώστε να μπορέσουν να ανασάνουν τα λαικά στρώματα .Κάτι ανάλογο έγινε για την ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΜΕΤΗΝ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ ΤΟ 1953.
ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ. ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΗΜΙΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙ ΝΑ ΛΥΝΟΥΝ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟ ΜΕΤΑΘΕΤΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΕ ΠΙΟ ΔΥΣΒΑΣΤΑΚΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ.

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ